Een man en een vrouw die in dezelfde tennisvereniging spelen, komen elkaar ook regelmatig tegen bij het carnaval. Vaak staan ze bij het podium waar dweilorkesten spelen en ze zeggen meerdere keren tegen elkaar: ‘dat willen wij ook’. Niet dat ze één noot kunnen spelen, maar het gaat om het idee. Ze spreken erover met anderen van de tennisvereniging, die ook geen noot kunnen blazen, en ook die worden enthousiast. Op de 25 jarige bruiloft van twee van de leden van de tennisvereniging wordt besloten een dweilorkest op te richten. De bruidegom moet toevallig toch op reis en is in staat om in het Oostblok goedkope blaasinstrumenten te kopen. Hij brengt een vrachtje (overigens kwalitatief niet al te beste ) instrumenten mee. Voor een prikkie gekocht.

Wie denkt dat hij zojuist het script voor een B-film zat te lezen , heeft het mis.

Zo’n 18 jaar geleden was dit het begin van het Nijmeegse dweilorkest Sint Lazerus. Enthousiast kiezen mensen instrumenten uit om er op te gaan spelen. De overlevering wil dat dit niet zonder problemen ging. Zo was er de muzikant die een trompet had uitgekozen, maar toen hij er op probeerde te blazen, kwam hij er achter dat dit toch niet ‘zijn’ instrument was: bij de eerste toon die hij blies vloog spontaan zijn kunstgebit uit de mond. Er schijnt ook enige discussie te zijn geweest over de naam ‘ Sint Lazerus’ , maar de voorstanders van de naam wonnen die.

Doorzetters waren het wel: er werd les genomen, er werd een dirigent aangetrokken en het lukte steeds beter allemaal. En ze bleven volhouden: Sint Lazerus bestaat nog steeds. In de loop der tijd kwamen er nieuwe muzikanten bij die wel al de nodige ervaring hadden en van de oude garde verdwenen er ook mensen of ze stuurden zichzelf met pensioen en bleven contact houden via hun eigen clubje ‘vrienden van Sint Lazerus’.

Op dit moment zijn er nog drie leden die vanaf het begin bij de oprichting betrokken zijn. (Het betreft zowel Frans Grol die tot voor 3 jaar geleden voorzitter was als Anke Büchner van Haaren, toevallig de man en de vrouw die in het begin van dit artikel genoemd werden, als Wout Engelaar op wiens 25-jarige bruiloft het orkest werd opgericht). De rest is er later bij gekomen. Sint Lazerus groeide uit tot een orkest dat niet meer weg te denken valt uit het Nijmeegse carnavals en vierdaagse-gebeuren.

Kwaliteit is het uitgangspunt van Sint Lazerus. Zowel op muzikaal gebied als op het gebied van gezelligheid en sfeer. Op dit moment wordt daar aan gewerkt onder de deskundige leiding van dirigent Johan Kraaijeveld die onlangs Piet Beuming in deze functie opvolgde. Op dit moment telt het orkest zo’n twintig leden. De jongste 22, de oudste 75. Sint Lazerus richt zich vooral op het betrekken van het publiek en het verhogen van de feestvreugde. Of dat nu gebeurt tijdens carnaval, de vierdaagse of ‘ zo maar’ een feest waar Sint Lazerus is ingehuurd, maakt daarbij niet zo veel uit. Sint Lazerus valt niet meer weg te denken uit de Nijmeegse dweilorkestenfamilie. In Nijmegen en soms ook nationaal zoals bijvoorbeeld bij het jaarlijkse ‘ bootwateren ‘ op Ameland.

Nijmegen, 29 januari 2011

Jan Verhoeven

Voorzitter Sint Lazerus